Co’s teennagel

Enkele weken geleden is onze Co zijn teennagel ‘kwijtgeraakt’. Hoe dat precies is gegaan is onduidelijk.

Twee weken geleden maakte ik met Maud en Co een lekkere wandeling  in het bos. Zoals altijd eerst lekker lopen en daarna rennen en zwemmen. Aan het eind van het pad waar ik altijd het ringetje voor ze gooi waar ze lekker achteraan rennen viel mij op dat er wat bloedspatten op Co zijn romp zaten. Niet direct iets om je zorgen over te maken want het zijn sterke en fanatieke honden. Er was niets aan zijn lopen en rennen te zien. Ik heb wel even zijn romp bekeken om na te gaan of er een wondje op zat. Dat komt wel vaker voor als ze door het riet zijn geweest. Ik zag eigenlijk niks en omdat hij verder normaal bewoog zijn we verder gegaan. Zonder het ringetje te gooien.

Eenmaal bij de auto aangekomen droogde ik ze af. Eerst de poten en dan de romp. Maud – als oudste en leider – als eerste. Pas toen viel mij op dat er bloed aan zijn voorpoot zat.

Na wat beter te hebben gekeken zag ik dat de hele teennagel verdwenen was. Kennelijk had hij geen pijn. Ik mocht er nl gewoon aan komen. Misschien kwestie van vertrouwen?

Omdat het daarna flink ging bloeden toch de dierenarts gebeld. Die adviseerde het stevig te verbinden en na een uurtje te kijken of het bloeden gestopt was. Zo gezegd zo gedaan.  Gelukkig is Co een hond die niet gaat pulken aan het verbandje!

Na een uurtje gekeken. Het bloeden was vrijwel gestopt. Het was nu wel gevoelig merkte ik. Logisch een mens had hard gepiept….

Voor de zekerheid wat duivelsklauw gegeven waar ik goede ervaring mee heb. Het is ontstekingsremmend en werkt wat versuffend.

’s avonds de poot gewassen en het verbandje verschoond. Co liet het allemaal makkelijk toe. Hij wilde het wel zien wat er gebeurde. Beetje praten met hem en het was ok.

De dagen erna eigenlijk hetzelfde gedaan. Wassen en verband verschonen. En drie maal daags wat duivelsklauw. Co heeft veel geslapen. Tijdens de korte wandeling die we toch moesten maken een plastic zakje om het verbandje gedaan. Hij liep eigenlijk heel makkelijk op drie poten. Na afloop van de wandelingen likte hij het verband telkens goed schoon. Na 4 dagen was het eigenlijk over. Hij liep weer op de poot!

Inmiddels is het gelukkig helemaal genezen. Wel is het woord ‘poot’ ietwat gevoelig. Hij kijkt dan direct naar zijn poot maar laat je er wel aan komen.

Met Maud hebben we een soortgelijke ervaring gehad enkele jaren geleden. Zij kwam met haar teennagel tussen twee grindtegels te zitten. Toe zijn we naar de dierenarts – we waren in Groningen – geweest. Onder narcose is de wond dichtgeschroeid. Scheelde haar weer een teennagel lakken!